Pers en media benaderen als beginnende auteur: zo pak je het slim aan

Veel beginnende auteurs denken dat aandacht in de pers alleen is weggelegd voor bekende namen of grote uitgeverijen. Maar dat klopt niet helemaal. Lokale kranten, online magazines, podcasts en regionale radiozenders zijn juist vaak op zoek naar persoonlijke verhalen en nieuwe invalshoeken.

Veel schrijvers sturen één algemene mail naar twintig redacties… en horen vervolgens niets meer. Niet omdat hun boek slecht is, maar omdat ze pers en media door elkaar halen – terwijl daar een belangrijk verschil tussen zit.

In dit blog leggen we je uit wat het verschil is tussen pers en media, hoe je beide slim benadert én hoe je als beginnende auteur meer zichtbaarheid voor je boek creëert.

Eerst even dit: wat is eigenlijk het verschil tussen pers en media?

Die twee woorden worden vaak als hetzelfde gebruikt, maar ze betekenen niet helemaal hetzelfde.

Pers: met “de pers” bedoel je meestal journalistieke kanalen, zoals kranten, tijdschriften, nieuwswebsites, lokale nieuwssites, journalisten en redacties.

De pers zoekt vooral nieuws of een interessant verhaal.

Media: “media” is breder. Daar vallen bijvoorbeeld ook podcasts, radio, televisie, blogs, YouTube-kanalen, boekstagrammers en BookTokkers en online communities onder.

Media draait vaak minder om nieuws en meer om bereik, inspiratie of entertainment.

Waarom dit belangrijk is? Omdat je een journalist anders benadert dan een podcasthost of influencer.

Je boek alleen is meestal geen nieuws

Dit is misschien de belangrijkste les. “Mijn boek is uit” voelt voor jou enorm groot – logisch ook – maar voor een redactie is dat op zichzelf meestal niet genoeg. De vraag die media zichzelf stellen is: waarom zouden onze lezers of luisteraars dit interessant vinden? Vertel daarom het verhaal áchter je boek.

Bijvoorbeeld:

  • schreef je het naast een druk gezin?
  • begon je pas op latere leeftijd met schrijven?
  • gaat je boek over een actueel thema?
  • komt het verhaal uit je eigen omgeving?
  • gaat je boek over iets wat je zelf hebt meegemaakt?

Dat soort invalshoeken maken een pitch veel sterker.

Houd je bericht kort en persoonlijk

Beginnende auteurs maken hun persmail vaak veel te lang. Journalisten hebben daar simpelweg geen tijd voor. Een goede eerste mail is persoonlijk, kort, duidelijk en komt snel tot de kern.

Dus liever: “Ik zag dat jullie regelmatig aandacht besteden aan lokale ondernemers en creatieve projecten…”

In plaats van: “Geachte heer/mevrouw, met trots presenteer ik mijn debuutroman van 348 pagina’s…”

Laat daarbij zien dat je weet tegen wie je praat.

Richt je eerst op kleine en lokale media

Veel auteurs dromen meteen van landelijke aandacht. Begrijpelijk, maar lokale media zijn vaak toegankelijker én effectiever dan je denkt.

Denk aan:

  • regionale kranten,
  • huis-aan-huisbladen,
  • lokale radio,
  • bibliotheken,
  • regionale podcasts,
  • online platforms uit jouw provincie of stad.

Lokale media vinden het vaak juist interessant dat “iemand uit de regio” een boek heeft geschreven.

En het mooie is: kleine publicaties kunnen weer leiden tot grotere kansen.

Maak het makkelijk voor redacties

Hoe minder moeite iemand hoeft te doen, hoe groter de kans dat je een reactie krijgt.

Zorg daarom dat je direct meestuurt:

  • een korte samenvatting van je boek,
  • een auteursbio van een paar regels,
  • een goede auteursfoto,
  • de boekcover,
  • duidelijke contactgegevens.

Niet in tien losse bestanden met vage namen, maar overzichtelijk. Veel redacties werken onder tijdsdruk. Als jij alles al klaar hebt staan, help je enorm.

Wees niet bang om een reminder te sturen

Geen reactie betekent niet automatisch dat iemand geen interesse heeft. Mails verdwijnen. Redacties zijn druk. Soms wordt iets simpelweg over het hoofd gezien. Een vriendelijke reminder na ongeveer een week is heel normaal.

Kort, beleefd en zonder frustratie: “Ik wilde mijn eerdere bericht nog even onder de aandacht brengen.” Meer hoeft het niet te zijn.

Tot slot

Pers en media benaderen voelt voor veel beginnende auteurs spannend. Alsof je jezelf moet “verkopen”. Maar eigenlijk nodig je mensen gewoon uit om kennis te maken met jouw verhaal. En vergeet niet: redacties zijn continu op zoek naar nieuwe invalshoeken, frisse stemmen en persoonlijke verhalen. Je hoeft dus niet beroemd te zijn om aandacht te krijgen. Je moet vooral leren hoe je jouw boek presenteert op een manier die ook voor anderen interessant voelt.