Bram Segijn

Vertel ons over je boek!

In een tijd waarin thuiswerken en online meetings eerder regel dan uitzondering zijn, is verbinding tussen mensen vaak ver te zoeken. Echt met elkaar praten, vragen stellen en luisteren oefenen we steeds minder. En dat heeft effect op de ruimte om ‘anders zijn’ te verwelkomen. Dit verzwakt de psychologische veiligheid in organisaties. En veiligheid is juist waar teams zo’n behoefte aan hebben.

“Mensen hebben staarten!” is een ode aan waardevolle ontmoetingen. Ontmoetingen die mensen laten ervaren wat de waarde is van verschil. Of juist laten ontdekken dat ze meer gemeen hebben dan ze dachten. “Heb jij ook zo’n lastige puber thuis?” Begrip verdiept de relatie en muren worden deuren. Hoe mooi is het als je merkt dat de ander even een stapje extra voor je wil doen als deze weet dat je ondersteuning nodig hebt.

Is dit begrip nou zo belangrijk? Absoluut, want de kracht van relaties maakt het verschil in de prestaties van teams en organisaties. En… het maakt mensen gelukkiger. “Mensen hebben staarten!” is een gids voor inclusief leiderschap waarmee je relaties tussen mensen versterkt. Met een stukje magie uit de beschreven ‘inclusieformule’ tover je via ontmoetingen verbonden mensen, krachtige teams en inclusieve organisaties tevoorschijn. Achtergrondkennis, succesverhalen, tips en tricks voor teams en organisaties zorgen ervoor dat je meteen aan de slag kunt.

“Mensen hebben staarten!” is een boek waarmee inclusief leiderschap van ‘woke’ een positieve businesscase is geworden!

Hoe is je boek tot stand gekomen? Was het een duidelijk idee vanaf het begin, of is het gegroeid tijdens het schrijfproces?

Het idee van dit boek kwam van een goede vriend. “Schrijf een boek, met een formule! Dan pas ben je een deskundige.” De inspiratie kwam uit mijn ervaringen als programmanager Diversiteit en Inclusie binnen Rijkswaterstaat. Niet iedereen heeft een gelijke start. Een blinde collega blijkt adviseur Werving en Selectie en heeft geen training in het vermijden van vooroordelen nodig. Een statushouder blijkt de lang gezochte expert afvalwater die het team zo nodig had. “Zie de mens, kijk door de verpakking heen.” Dit werd de visie op inclusie waarmee we aan de slag gingen. Daarmee breng je mensen echt naar een betere plek, met nieuwe mogelijkheden (die ze al in zich hadden).

Voor wie is dit boek volgens jou bedoeld? Waarin hoop je dat een lezer zich herkent?

Het boek is bedoeld voor mensen die met mensen bezig zijn. Denk aan HR-professionals, managers, teamleiders, leden van een ondernemingsraad en de ‘mensen-mensen’ in een team.

Schrijf je nu aan iets nieuws?

Ik ben bezig om mijn boek te vertalen naar lezingen, workshops en masterclasses, zodat “Mensen hebben staarten!” gaat leven in de praktijk.

Heb je tips of advies voor anderen die een boek willen schrijven?

Begin met je boodschap en structuur. Dat geeft in het begin houvast en richting. Door het te delen, open te staan voor feedback – wat pijn doet – en aan anderen je verhaal uit te leggen, ga je de essentie zelf beter doorleven. En dat wordt dan je intro: waar het boek echt over gaat.

Wat lees je zelf graag? Welk boek heb je het laatst gelezen?

In fiction zijn thrillers en spionageboeken mijn favoriet. Zakelijk ben ik steeds meer geïnteresseerd in de psychologische kant. Hoe werkt het tussen mensen en in mensen? Mijn laatste boek ging over werken aan polarisatie.

Wat doe je als je niet aan het schrijven bent?

Ik ben nog fulltime manager bij Rijkswaterstaat, besteed aandacht aan vier volwassen kinderen en zorg voor de ouderen om mij heen. Er zijn voor anderen is eigenlijk altijd onderdeel van mijn leven. De ontspanning ligt in ons huisje aan het water in Friesland en op de golfbaan.