Ibrahim Eroğlu

Vertel ons over je boek!

Het boek “Sint Vergeet Mijn Opa” gaat over een opa die geen cadeau krijgt van Sinterklaas. Vastbesloten probeert hij van alles om alsnog een cadeau te verdienen. Maar zelfs Amerigo eet niet wat opa in zijn schoen heeft gestopt. Soms wil opa Sinterklaas helpen en soms juist waarschuwen, maar telkens zonder succes. Langzaam raakt hij ervan overtuigd dat Sinterklaas niet van hem houdt en dat hij daarom geen cadeau krijgt.

Zijn kleinzoon legt hem stap voor stap uit waarom hij geen cadeau van Sinterklaas krijgt. Dit humoristische verhaal wordt op sfeervolle wijze ondersteund door prachtige illustraties. Lezers kunnen een heel ander Sinterklaasverhaal verwachten dan zij gewend zijn. Humor, naïviteit en fantasie lopen als een rode draad door het boek.

Hoe is je boek tot stand gekomen? Was het een duidelijk idee vanaf het begin, of is het gegroeid tijdens het schrijfproces?

Als onderwijzer heb ik veel onvergetelijke herinneringen aan het Sinterklaasfeest. Een van de herinneringen die mij altijd is bijgebleven, dateert van ongeveer 10 jaar geleden. Een collega en ik stonden toen voor een nieuwkomersklas. Deze werd bezocht door Sinterklaas. Toen hij binnenkwam, zei hij met zware stem: “Jongens, jongens, ik ben zo moe van de lange reis uit Spanje.”

In de klas zat destijds een Spaanssprekende leerling die met zijn gebrekkige Nederlands enthousiast zei: “Sinterklaas, ik kom ook uit Spanje. Zullen we samen praten in het Spaans?” Zijn vraag zorgde voor een ongemakkelijke situatie bij Sinterklaas, die na een korte aarzeling antwoordde met: “Eigenlijk kom ik uit Turkije. Ik ben mijn Spaans verleerd.”

Daarop reageerde de leerling echter met: “Dan kunt u met Meester İbrahim praten, want hij komt ook uit Turkije.”

Sinterklaas wist toen niet meer wat hij moest doen en kwam naar me toe en fluisterde het volgende in mijn oor: “Meester İbrahim, alstublieft, red mij!” Ik riep lachend: “Merhaba Sinterklaas!”, waarop hij antwoordde: “Merhaba Meester İbrahim!”

Het feest biedt op zichzelf al veel onderwerpen die je in een verhaal kunt verwerken. Het schrijven van een Sinterklaasverhaal vond ik daarom niet moeilijk. De uitdaging was voor mij om een nieuwe, verrijkende dimensie toe te voegen aan de bekende Sinterklaasverhalen. Met die gedachte liep ik maandenlang rond.

Op een gegeven moment liet ik mijn herinneringen los en begon ik mijn eigen Sinterklaasverhaal te fantaseren. Uiteindelijk heeft dit geleid tot een verhaal.

Een collega las het verhaal vervolgens voor in de klas, zonder dat de leerlingen wisten wie de schrijver was. Ondertussen observeerde ik hun betrokkenheid en interesse. Op basis van die reacties heb ik het verhaal verder aangepast.

Zoals ik vaker met mijn manuscripten doe, heb ik het verhaal daarna jarenlang in de kast bewaard. Vorig jaar heb ik het opnieuw erbij gepakt en verder bewerkt.

Voor wie is dit boek volgens jou bedoeld? Waarin hoop je dat een lezer zich herkent?

Je kunt niet direct zeggen voor wie dit boek bedoeld is, want zowel jong als oud zullen er met plezier in kunnen lezen en een wandeling maken in hun fantasie. Iedereen kan zichzelf herkennen in de opa of het kleinkind uit het verhaal.

Generaties lang zijn Sinterklaasverhalen voorgelezen, vaak met mimiek en stemmetjes om de verhalen nog levendiger te maken. Ik denk dat ook ouders en kinderen met een migratieachtergrond zich in dit verhaal kunnen herkennen. Het komt namelijk regelmatig voor dat kinderen geen cadeau krijgen van Sinterklaas omdat het feest in hun land van herkomst niet bekend is.

Schrijf je nu aan iets nieuws?

Tot nu toe heb ik zeventien boeken geschreven voor zowel kinderen als volwassenen. Mijn meest recente boek is “Groente en Fruit Gedichten”, ontstaan naar aanleiding van het uitdelen van groenten en fruit op scholen in de binnenstad. Twee talentvolle leerlingen van mij hebben het boek geïllustreerd. Vorige maand is het boek in Turkije gepubliceerd en onze school zal binnenkort ook een Nederlandse versie uitgeven (geschikt voor serielessen en kringgesprekken).

Daarnaast heb ik drie kikkerverhalen geschreven, opgedragen aan Max Velthuijs: “Kikker als voorbeeldburger”, “Kikker als vluchteling” en “Interview met Kikker”, waarin Max Velthuijs zelf het hoofdpersonage is.

Kortom: ik schrijf gedichten voor kinderen en volwassenen, moppen, anekdotes, prentenboekverhalen en vertalingen van Nederlandse poëzie.

Heb je tips of advies voor anderen die een boek willen schrijven?

Dichters en schrijvers zijn de juweliers van woorden. Een goede dichter of schrijver is tegelijkertijd ook een aandachtige lezer.

Wij leven in een wereld waarin internettechnologie een grote rol speelt en waarin mensen steeds minder geduld hebben om lange teksten te lezen. Juist daarom is het een kunst om met weinig woorden veel te zeggen.

Wat lees je zelf graag? Welk boek heb je het laatst gelezen?

Ik lees voornamelijk Turkse en Nederlandstalige poëzie. Het meest recent heb ik De meeste mensen deugen gelezen van Rutger Bregman.

Wat doe je als je niet aan het schrijven bent?

Ik werk al meer dan dertig jaar in het basisonderwijs. Voorbereidingen, lesgeven, vergaderingen en trainingen nemen veel tijd in beslag.

Daarnaast houd ik van wandelingen. Tijdens het lopen ontstaan vaak nieuwe ideeën en schrijf ik regelmatig in gedachten mijn teksten. Ook reis ik graag. Over de landen die ik heb bezocht — of soms alleen in mijn verbeelding heb bezocht — schrijf ik kwatrijnen.