Tjitske de Vries

Vertel ons over je boek!

In “Help, mijn dochter heeft een psychose” vertelt Tjitske haar persoonlijke verhaal over de psychose van haar dochter en de ingrijpende gevolgen daarvan voor haar als moeder. Ze neemt de lezer mee in de zoektocht naar hulp, de machteloosheid en de angst om je kind steeds verder te zien afglijden, terwijl je haar nauwelijks nog kunt bereiken.

Vanuit haar eigen ervaringen laat ze zien wat een psychose niet alleen voor degene die ziek is betekent, maar ook voor de familie en naasten die proberen te helpen en niet weten wat ze moeten doen. Met dit boek wil Tjitske het taboe rond psychose doorbreken en meer begrip creëren voor zowel mensen die een psychose doormaken als hun omgeving. Maar bovenal wil ze hoop bieden.

Haar dochter is inmiddels hersteld. Vanuit die ervaring laat Tjitske zien dat er zelfs na een zeer donkere periode weer ruimte kan komen voor herstel en perspectief.

Hoe is je boek tot stand gekomen? Was het een duidelijk idee vanaf het begin, of is het gegroeid tijdens het schrijfproces?

Het idee om dit boek te schrijven ontstond doordat meerdere mensen tegen mij zeiden: “Je moet hier een boek over schrijven.” Wanneer ik vertelde over de psychose van mijn dochter, hoorde ik vaak: “Ik had dit graag willen lezen, want ik weet eigenlijk helemaal niets over psychoses.”

Dat raakte mij. Ik wilde mijn verhaal delen, omdat een psychose iedereen kan overkomen en er nog veel onbekendheid over bestaat. Tijdens het schrijven vond ik sommige delen heel zwaar en heb ik weleens gedacht om te stoppen. Mijn man, vrienden en vooral mijn dochter moedigden mij aan om door te gaan.

Mijn dochter vindt het heel waardevol dat ik dit boek schrijf, en haar steun heeft mij geholpen om het af te maken. Wat begon met de aanmoediging van anderen, is uitgegroeid tot een persoonlijk en meeslepend verhaal waarmee ik hoop andere families herkenning en steun te kunnen bieden en bij te dragen aan meer begrip voor wat een psychose met iemand en diens omgeving doet.

Voor wie is dit boek volgens jou bedoeld? Waarin hoop je dat een lezer zich herkent?

Het boek is geschreven voor familieleden, naasten en dierbaren die te maken krijgen met psychoses en ook voor hulpverleners in de ggz en familie-ervaringsdeskundigen. Daarnaast hoop ik dat het boek ook lezers aanspreekt die graag een persoonlijk en meeslepend verhaal lezen.

Schrijf je nu aan iets nieuws?

Ik heb alweer ideeën voor een volgend boek en ben daarnaast bezig met een podcast. Ik vind het mooi als mijn werk herkenning biedt, mensen aan het denken zet of ervoor zorgt dat ze zich minder alleen voelen. Er is dus zeker nog genoeg inspiratie voor nieuwe projecten.

Heb je tips of advies voor anderen die een boek willen schrijven?

Begin gewoon en probeer iedere dag iets te schrijven, ook al is het maar een klein stukje. Je hoeft niet meteen de perfecte tekst te schrijven. Het belangrijkste is dat je begint en volhoudt. Gaandeweg groeit je verhaal vanzelf.

Wat lees je zelf graag? Welk boek heb je het laatst gelezen?

Ik lees graag literaire thrillers. Het laatste boek dat ik las, was “Verkeerde afslag” van Nicci French. Daarnaast lees ik ook graag boeken over psychoses, onder andere om me verder te verdiepen in dit onderwerp. Ik lees regelmatig twee boeken tegelijk.

Wat doe je als je niet aan het schrijven bent?