Inge Schollen

Vertel ons over je boek!

Een scherpzinnige tiener die niet is zoals anderen haar zouden willen. Ze lijkt alles fout te doen en slaat adviezen en goede raad in de wind. Haar ouders zitten met de handen in het haar en haar houding leidt tot roddel, achterdocht en uitsluiting. Het boek is echter geen drama. De kindertijd van Denise Kluns tot aan haar jeugd wordt beschreven in een humoristische en satirische taal. Absurde gebeurtenissen in haar leven zijn zowel grotesk als ontroerend en thema’s als machtsmisbruik, seksualiteit, roddel en sociale structuren worden erin verweven.

Hoe is je boek tot stand gekomen?

Vermits ik een observator ben, teken ik woorden, feiten en gebeurtenissen in mijn omgeving op en neem daaruit wat ik bruikbaar acht.

Was het een afgewerkt idee of is het gegroeid door het schrijfproces?

Een afgewerkt idee, waarin de personages van tevoren werden ingesloten in een raamwerk. De moeilijkheid was dat ze in mijn Antwerpse dialect praatten en ik dit moest overbrengen naar een algemeen Nederlands, zonder hun woorden aan kracht te laten inboeten.

Waarom wilde je een boek schrijven? Wat inspireerde je?

Ik wilde niet per se een boek schrijven. Ik schrijf al lang allerlei gebeurtenissen op en weefde daar verhalen rond. De ontelbare vertellingen die ik in de prullenbak liet verdwijnen, zouden mijn verzameld werk kunnen zijn. Ik was nooit tevreden over wat ik schreef, maar gaf Denise Kluns een kans.

Schrijf je nu aan iets nieuws?

Ja. Het idee is niet makkelijk. Discussies over feiten, het verschil in mening over gekende gebeurtenissen, uit de duim gezogen verhalen. Kortom, een voortdurend welles-nietes spel onder mensen. Dit idee wil ik verwerken in een boek. De stof leent zich namelijk tot humor en satire.

Heb je tips of advies voor anderen die een boek willen schrijven?

Als hij of zij een thema wil behandelen dat al door velen is gekend, maak de stof dan nieuw. Zoals Denise Kluns, Assepoester, uit een andere hoek bekeek.

Waarom vind je dat je boek gelezen moet worden?

Omdat ik het boek met geen ander boek kan vergelijken en het daardoor een wat uniek karakter heeft.

Wat doe je als je niet aan het schrijven bent?

Lezen. Wandelen langs de branding. Op een terras een Duvel of Trappist van Westmalle drinken en een babbel slaan. Me druk maken over tegenstrijdige nieuwsberichten.