Jacky Krassenburg

Lees meer op de website van de auteur: www.creativereggaestudio.nl

Vertel ons over je boek!

Het kinderboekje gaat over het persoon Reggae Jackae en het vogeltje Rastafari. Het boekje wordt gekenmerkt door een warme en kleurrijke toon. Op een aanstekelijke manier brengt het vreugde, muziek en gemeenschap over. Reggae Jackae en de vogel Rastafari zijn sympathieke figuren die waarden als vriendschap, onbaatzuchtigheid en behulpzaamheid belichamen. Het kinderboekje is een charmant en inspirerend verhaal dat op een mooie manier de kracht van (Reggae)muziek en gemeenschap benadrukt.

Hoe is je boek tot stand gekomen?

Het idee voor mijn boek is ontstaan in een periode die mij persoonlijk diep heeft geraakt. Een familielid van mij werd op jonge leeftijd opgenomen in een instelling, nadat bij haar een lichte verstandelijke beperking was vastgesteld. Zij kwam terecht in een woongroep voor kinderen met een verstandelijke beperking.
Hoewel ik het besluit begreep, riep het bij mij ook vragen en emoties op. Van buitenaf leek zij een heel gewoon meisje; haar kwetsbaarheid zat vooral in haar gedrag en prikkelverwerking. Toch gaven zorgprofessionals aan dat deze omgeving het beste voor haar welzijn zou zijn. Dat heb ik gerespecteerd, terwijl ik bewust nauw betrokken ben gebleven. Ik haalde haar wekelijks op en bracht ook veel tijd met haar door op zon- en feestdagen.

Tijdens mijn bezoeken aan de instelling De Merwebolder in Sliedrecht viel mij op dat weinig andere familieleden zichtbaar aanwezig waren. Dat maakte indruk op mij. De kinderen leken vaak op zichzelf aangewezen. Vanuit die betrokkenheid nam ik soms ook andere kinderen van de woongroep mee, zodat zij even uit hun dagelijkse omgeving konden stappen. Samen maakten we eenvoudige maar waardevolle uitstapjes, zoals naar een pretpark, een dierentuin of gewoon samen iets eten. Op een later moment hebben we zelfs met het volledige woongroepje een dagje uit georganiseerd.

Toen in Zoetermeer de eerste editie van een reggaefestival bij de Rastaplas werd gehouden, heb ik contact gezocht met de organisatie met de vraag of ik met een groepje kinderen uit de instelling welkom zou zijn. Dat idee werd met open armen ontvangen. De organisatie verzorgde eten en drinken, en ik droeg bij door onder meer een springkussen te regelen. Zo ontstond er een veilige, vaste plek waar de kinderen zich gezien en welkom voelden.

Deze bezoeken kregen een jaarlijks karakter. Tegelijk groeide bij mij het verlangen om structureel iets te betekenen voor kinderen die in het weekend vaak weinig bezoek ontvangen. Dat leidde tot het idee om een stichting op te zetten, gericht op het organiseren van laagdrempelige, vrolijke uitjes.

Een van de groepsgenoten van mijn familielid sprak mij regelmatig aan en gaf mij, geïnspireerd door de muziek en de festivals, de bijnaam “Reggae Jackae”. Die naam bleef hangen en voelde als een symbool voor alles wat in die periode was ontstaan. Het werd uiteindelijk de naam van de stichting.

Door onder andere kleine acties, zoals pennenverkoop, konden we meerdere bijzondere activiteiten organiseren, waaronder concertbezoeken van UB40. Al deze ervaringen samen vormden de basis en inspiratie voor het schrijven van een kinderboek. Zo is het verhaal stap voor stap tot stand gekomen.

Was het een afgewerkt idee of is het gegroeid door het schrijfproces?

Het idee is ontstaan vanuit het hoofdpersonage Reggae Jackae. Ik wist dat ik iets rond hem wilde bouwen. Tijdens het schrijven kwamen er steeds meer ideeën bij. Als eerste natuurlijk het vogeltje Rastafari.

Tijdens het schrijven kwamen steeds meer ideeën in mij op. Het moest ook iets muzikaals hebben. En vooral de kleuren rood, geel en groen.

Waarom wilde je een boek schrijven? Wat inspireerde je?

Vooral de reggaemuziek inspireerde mij. Ik denk dat er in de reggaemuziek veel boodschappen worden verspreid, vooral voor liefde, geloof en saamhorigheid. Ik ken de bijbel; ik ben ermee grootgebracht op een christelijke school. Ik had daar een juf die heel mooi de verhalen uit de bijbel kon vertellen. Op de dag van vandaag hoor ik haar verhalen terug in de reggaemuziek. Echt heel mooi.

Schrijf je nu aan iets nieuws?

Ik ben sowieso een schrijver. Ik schrijf ook veel gedichten. Die stuur ik naar mijn vrouw en krijg daar lieve gedichtjes op terug. Heel leuk en lief.

Toen ik bericht kreeg van uw uitgeverij dat jullie een samenwerkingsverband met mij wilden aangaan, heb ik daar veel spirit van gehad. Ik ben nu bezig met het tweede boekje: Reggae Jackae en Rastafari en de vermiste instrumenten.

Het verhaal gaat over Rastafari die weer onderweg is naar Reggae Jackae om nieuwe avonturen te beleven. Onderweg komt hij tijdens het rusten een ingezakte roos in rood-geel-groen tegen. Deze roos heeft dringend water nodig. Rastafari zorgt voor de rood-groen-gele roos. Door zijn hulp wordt de roos weer helemaal gezond. De roos zegt dat hij twee wensen mag doen: voor hem en Reggae Jackae. Rastafari weet gelijk wat zijn wens zal zijn. Hij wenst dat hij met een spreuk reusachtig wordt, zodat hij de hele wereld samen met Reggae Jackae kan overvliegen om kinderen te helpen die hun instrumenten kwijt zijn geraakt.

Heb je tips of advies voor anderen die een boek willen schrijven?

Jazeker! Het maakt niet uit wat je schrijft: een roman, thriller, biografie, of zoals ik een kinderboekje. Ik vind dat schrijven best als therapie kan werken. Lekker even jezelf verliezen in je eigen fantasie. Een boek lezen is daarom vaak leuker dan een film kijken. Je creëert je eigen fantasie en dat is gaaf.

Waarom vind je dat je boek gelezen moet worden?

Allereerst, niks moet natuurlijk. Maar het lijkt mij enorm gaaf als mensen überhaupt mijn kinderboekje gaan lezen. Er zit een boodschap van goedheid en solidariteit in. Natuurlijk speelt de reggaemuziek ook een belangrijke rol.

Wat doe je als je niet aan het schrijven bent?

Mijn hobby’s zijn: fitness, hardlopen, reggaefestivals bezoeken, mijn kleindochters (10 en 6) en kleinzoon (2), lezen en gedichtjes schrijven.