Laurence Janssens

Vertel ons over je boek!

Ik ben goud (waard) is een autobiografisch, rauw en tegelijk liefdevol verhaal over vallen en opnieuw opstaan.
Het boek neemt de lezer mee in mijn leven, van een moeilijke start, over verlies, destructieve relaties en diepe pijn, tot het moment waarop ik mezelf opnieuw begin terug te vinden.
Het is geen perfect verhaal, maar een echt verhaal.
Een verhaal over rouw, trauma, zelfdestructie, maar vooral over bewustwording, zelfliefde en groei.
Lezers mogen zich verwachten aan een eerlijke inkijk in mijn ziel, met momenten die confronterend zijn, maar ook hoopvol en helend.
Het is een reis van overleven naar écht leven.

Hoe is je boek tot stand gekomen? Was het een duidelijk idee vanaf het begin, of is het gegroeid tijdens het schrijfproces?

Mijn boek is ontstaan vanuit één duidelijk plan.
Het is gegroeid vanuit mijn leven zelf.
Schrijven begon voor mij als een manier om te overleven.
Om mijn gevoelens een plek te geven, om mijn gedachten te ordenen en om mijn pijn te begrijpen.
Doorheen de jaren heb ik stukjes geschreven, brieven, gedachten, herinneringen.
Op een bepaald moment voelde ik dat dit niet zomaar losse stukken waren, maar één geheel vormden.

Voor wie is dit boek volgens jou bedoeld? Waarin hoop je dat een lezer zich herkent?

Dit boek is voor mensen die zich ooit klein, gebroken of minderwaardig hebben gevoeld.
Voor wie vastzat in patronen, in pijn, in relaties die hen leegzogen.
Maar ook voor mensen die op zoek zijn naar bewustwording, naar groei, naar zichzelf.
Ik hoop dat lezers zich herkennen in de emoties, in het gevoel van verlies, van twijfel, van niet goed genoeg zijn. En vooral dat ze hoop vinden.
Dat ze zien dat, hoe diep je ook valt, er altijd een weg terug is naar jezelf.

Schrijf je nu aan iets nieuws?

Ik voel dat er nog meer verhalen in mij zitten.
Er zijn ideeën die blijven terugkomen, maar die nog hun vorm moeten vinden.
Zo denk ik bijvoorbeeld aan een dieper stuk rond verlies en verbinding, over wat er gebeurt op zielsniveau op het moment dat iemand overlijdt.
Of een vorm van dagboek die dieper ingaat op die innerlijke beleving.
Het zit er al, maar het mag nog groeien.
Ik vertrouw erop dat het op het juiste moment naar buiten komt.

Heb je tips of advies voor anderen die een boek willen schrijven?

Schrijf vanuit je gevoel, niet vanuit perfectie.
Luister naar muziek, laat emoties binnenkomen en schrijf zonder filter.
Alles mag er zijn. Verzamel je teksten, hoe klein ze ook lijken.
Op een bepaald moment vallen de puzzelstukken vanzelf samen.
En het belangrijkste:
wees eerlijk naar jezelf.
Durf te voelen wat je schrijft.
Want dat is wat een lezer raakt.

Wat lees je zelf graag? Welk boek heb je het laatst gelezen?

Ik lees graag boeken die echt en raak zijn.
Verhalen die je meenemen, die iets losmaken en die blijven hangen.
Auteurs zoals Pieter Aspe spreken me aan, net zoals verhalen in de stijl van Simone (bv. Simone van der Vlugt), omdat ze dicht bij het echte leven blijven en emoties op een sterke manier weten over te brengen.
Daarnaast voel ik me ook aangetrokken tot boeken rond zelfontwikkeling en bewustwording, verhalen die niet alleen gelezen worden, maar ook iets in beweging zetten vanbinnen.

Wat doe je als je niet aan het schrijven bent?

Ik werk als decanale secretaris voor dekenij in Brugge, een rol waarin ik structuur en zorg combineer.
Daarnaast ben ik volop in groei binnen coaching, waar ik mensen wil begeleiden in hun proces van bewustwording en zelfontwikkeling.
In mijn vrije tijd zoek ik rust in de kleine dingen.
Ik sport, blijf graag in beweging en sta open voor nieuwe ontmoetingen, maar ook voor het herontdekken van oude verbindingen.
Mijn grootste houvast en lichtpunt is mijn hond Charlie.
De band met hem heeft me geleerd wat onvoorwaardelijke liefde echt betekent en speelt een belangrijke rol in wie ik vandaag ben.