Lydia de Weger

Vertel ons over je boek!

Banjer en Lenteflutter voert de lezer mee naar een bloedhete lentedag in een tuin waar alles leeft, denkt en discussieert. Het is een modern sprookje over verwondering, toevallige vriendschappen en de kunst van het vinden van je plek. Lezers kunnen een ontdekkingstocht verwachten vol humor en absurde karakters, een herinnering dat dwalen en verdwalen misschien wel de mooiste manier is om ergens thuis te komen.

Hoe is je boek tot stand gekomen? Was het een duidelijk idee vanaf het begin, of is het gegroeid tijdens het schrijfproces?

Er was geen vastomlijnd plan; ik heb me volledig laten leiden door de ontmoetingen in de tuin. Mijn doel was om met taal te spelen en elk personage een eigenzinnig karakter te geven. De grootste inspiratie was eigenlijk een persoonlijke uitdaging: ik wilde ditmaal een verhaal écht afmaken. Uiteindelijk is het een hart onder de riem geworden voor iedereen die zich weleens een beetje verdwaald voelt en troost zoekt in de magie van een goed verhaal.

Voor wie is dit boek volgens jou bedoeld? Waarin hoop je dat een lezer zich herkent?

Het is een boek voor dromers van alle leeftijden. Jonge kinderen die zich graag laten meeslepen door de kleurrijke beelden tijdens het voorlezen, en oudere kinderen die zelf de tuin willen ontdekken. Maar ook volwassenen die soms vergeten dat de wereld groter is dan wat je met het blote oog ziet, kunnen hier even ontsnappen. Door de speelse taal en de vreemde snuiters is het bij uitstek een boek om samen te beleven.

Schrijf je nu aan iets nieuws?

Hoewel ik nu even de rust in de tuin laat terugkeren, kriebelt het wel om een vervolg te maken op de avonturen van Banjer en Lenteflutter. Er liggen nog genoeg geheimen en onverwachte ontmoetingen verscholen in de hoekjes achter de tulpen, die wachten op een eigen verhaal.

Heb je tips of advies voor anderen die een boek willen schrijven?

Begin met een normale situatie. Voeg één vreemd detail toe. Vraag dan: wat gebeurt er daardoor? En dan? En dan? Laat oorzaak en gevolg lopen. Laat logica los en vergeet niet af en toe een totaal nieuwe gekkigheid te introduceren. Geef je karakters een eigenwijze manier van zijn. Kortom: begin en laat jezelf ergens stranden of neerstorten. Herkneed en hervorm totdat jij er tevreden over bent. Zoals Sir Percival in de tuin al opmerkte: “Haastige pootjes maken slordige avonturen.”

Wat lees je zelf graag? Welk boek heb je het laatst gelezen?

Als kind verslond ik de boeken van Hugh Lofting en Roald Dahl. Later raakte ik verslingerd aan Stephen King, maar ook Toon Tellegen, Ruby Wax, Stephen Fry en Mike Boddé vind ik een feest om te lezen. Ik hou van schrijvers die veel beeldspraak gebruiken, waarin je je volledig kunt verliezen. Momenteel lees ik Het nijlpaard van Stephen Fry en, hoewel ik net begonnen ben, is het nu al een echte aanrader.

Wat doe je als je niet aan het schrijven bent?

Stilzitten is niet mijn sterkste punt. Ik ben vaak creatief bezig: van schilderen en boetseren tot fotografie en papier-maché. Ik experimenteer graag met materialen en vormen. Die creativiteit neem ik ook mee naar mijn werk als begeleider in de dagbesteding bij Welbesteed, waar ik mensen met niet-aangeboren hersenletsel help hun eigen talenten te ontdekken.