Lydia Willemsen

Vertel ons over je boek!

Mijn boek gaat over rouw. Vroeg of laat krijgt bijna iedereen hier mee te maken. In mijn werk als verpleegkundige kreeg ik er veel mee te maken, maar zeker ook in mijn persoonlijke leven. Het dichten hielp me om het rauwe een plek te geven. Mijn moeder dichtte ook altijd graag en houdt van taal. Dat heb ik dus denk ik van haar.

Hoe is je boek tot stand gekomen?

De gedichten komen vaak vrij abrupt, als het moment er voor is. Ik denk er eigenlijk nooit lang over na. Het wil of het wil niet, zeg maar.

Was het een afgewerkt idee of is het gegroeid door het schrijfproces?

De droom voor een eigen boek in de winkel is er al lang, dat het nu werkelijkheid gaat worden, vind ik ongelofelijk mooi en het geeft mij positieve energie.

Waarom wilde je een boek schrijven? Wat inspireerde je?

Schrijven is voor mij vaak zoeken naar waarheid en een manier van verwerken. Ik hou van de woorden op papier.

Schrijf je nu aan iets nieuws?

Ja, stoppen met schrijven is geen optie voor mij. Ik ben bezig met een dichtbundel over mijn persoonlijke ervaringen. Ik verklap verder nog niet hoe en wat. Hou het maar in de gaten.

Heb je tips of advies voor anderen die een boek willen schrijven?

Schrijf vanuit je hart en durf jezelf te tonen. Laat anderen meelezen en stel je open voor feedback.

Waarom vind je dat je boek gelezen moet worden?

Mijn boek toont de vele facetten van rouw en laat het rauwe ook rauw. Gelukkig biedt het ook troost. In alles is God er bij. Hij kan door Zijn genade boven het lijden uittillen. Voor mij is dat een grote troost.

Wat doe je als je niet aan het schrijven bent?

Ik heb een lieve man en drie kinderen. Ik hou van creatief bezig zijn en ik hou van de zon. Ik maak graag foto’s van de mooie luchten bij zonsopgang en zonsondergang.