Silke Chalmet

Vertel ons over je boek!

Het boek vertelt het verhaal van een bijzondere vriendschap tussen Ada – een sprekende boom – en Vic.

Doorheen hun band leert Ada aan Vic wat een buikgevoel is, en hoe je bepaalde situaties of mensen kunt aanvoelen. Deze lessen helpen Vic om te groeien, om dingen beter te begrijpen en te plaatsen.

Lezers mogen een warm en betekenisvol verhaal verwachten dat uitnodigt tot zelfreflectie en gesprek – zowel bij kinderen als volwassenen.

Hoe is je boek tot stand gekomen?

In februari volgde ik een opleiding waarin we de opdracht kregen om de eerste pagina’s van een boek te schrijven, volledig naar eigen gevoel. In het begin voelde dat spannend aan, maar naarmate ik ermee bezig was, begonnen de ideeën spontaan te stromen.

Op een ochtend werd ik wakker en wist ik ineens precies wat ik wilde schrijven. Het verhaal vloeide als vanzelf uit mijn pen – op één uur tijd stond het op papier. Daarna heb ik het nog enkele keren doorgenomen om kleine dingen bij te sturen.

Was het een afgewerkt idee of is het gegroeid door het schrijfproces?

Het verhaal zelf kwam er vrij snel, maar na afloop besefte ik dat ik er nog zoveel meer mee wilde doen. Zo ontstonden ook de workshops die bij het boek horen. Daarmee hoop ik opvoedingsfiguren een hulpmiddel te bieden om de thema’s uit het boek op een laagdrempelige manier bespreekbaar te maken met kinderen.

Mijn wens is dat het boek en de workshops bijdragen aan een diepere verbinding tussen ouder en kind.

Waarom wilde je een boek schrijven? Wat inspireerde je?

In februari 2024 kreeg ik te maken met een crash – mijn lichaam gaf duidelijke signalen dat het tijd was om op de pauzeknop te drukken. Die periode werd het begin van een intens proces van zelfzorg, bewustwording en heling.

Ik leerde luisteren naar mijn lichaam, mijn grenzen respecteren, loslaten wat niet meer dient en vooral: stilstaan bij wat ik écht voel en nodig heb. Voor het eerst in 36 jaar stelde ik mezelf de vraag: “Hoe gaat het écht met mij?”

Het raakte me hoe lang het duurde voor ik dat leerde – terwijl kinderen van nature al zoveel voelen, maar niet altijd de ruimte krijgen om dat te uiten. Toen ik de opdracht kreeg om een boek te schrijven, viel alles samen: mijn persoonlijke proces, mijn studies en mijn werkervaringen.

Met dit boek en de bijhorende workshops wil ik ouders en opvoedingsfiguren helpen om kinderen die ruimte wél te geven. Om samen te leren voelen, te praten over emoties en dichter bij zichzelf te blijven.

Schrijf je nu aan iets nieuws?

Nog niet, maar de ideeën staan klaar. Ada heeft Vic nog zoveel te leren, dus er komen zeker vervolgen aan!

Heb je tips of advies voor anderen die een boek willen schrijven?

Gewoon doen. Volg je buikgevoel en vertrouw erop dat jouw verhaal de moeite waard is.

Waarom vind je dat je boek gelezen moet worden?

Het is een boek dat met liefde geschreven is. Op een warme en toegankelijke manier worden belangrijke thema’s aangekaart die kinderen helpen groeien – niet alleen in kennis, maar ook in zelfbewustzijn en gevoelswereld.

Het is bovendien een mooie uitnodiging tot verbinding: tussen ouder en kind, maar ook met jezelf.

Wat doe je als je niet aan het schrijven bent?

Ik start vanaf oktober als coach, met een focus op vrouwen die opnieuw contact willen maken met hun eigen kracht, hun gevoel en hun zelfliefde.

Daarnaast geniet ik enorm van de kleine dingen: zonlicht op mijn gezicht, een goed boek, wandelingen in de natuur, yoga, liefde en verbinding…

Maar het meest van alles hou ik van mijn gezin. Samen zijn, herinneringen maken, en genieten van elkaars gezelschap – dat is voor mij het allerbelangrijkste.